بعضي وقتا... نه، بيشتر وقتا به خودم مي گم، واقعا گفتن اين حرفا چه فايده اي داره؟ اينكه هي هر روز و هر روز به خودت بگي
ادما ديگه عاشق نمي شن، ديگه ته ته چشاشون ستاره سو سو نمي زنه يا اشك جمع نمي شه؟
اينقد گفتيم و گفتيم كه شد يه قصه ي تكراري بي بو و بي خاصيت!
و اين شد كه شد!!!!
ابن روزا با خودت فكر كردي اخرين باري كه سرتو گرفتي بالا و ستاره ها رو تماشا كردي كي بود؟
من از اون اسمون ابي مي خوام من از اون شبهاي مهتابي مي خوام
نه نه نهههههههههه اين اسمونو دوست ندارم، اسمون بايد شبش سياه باشه (واي كه چه شكوهي داره سياهي مطلق، چشم سياه پر خمار، موي شبق، ابروي مشكي كمون، واي كه چه شكوهي داره اين سياه پر كلك!)
اره سياه سياه با خط خطي ستاره.انگاري يكي دور از غصه ها و تنگياي چشمو دل خلق اين عالم مشت مشت ستاره پاشيده تو دامن اسمون. يكي كه از تموم شدن و قحطي و فقر و خجالت و شرمندگي و بغض فرو خورده توگلو هيچ ترسي نداشته، يكي كه غصه به دلش راه نداشته، يكي كه گل لباش هميشه باز بوده با يه چال رو گونش!
*
اخ كه چه چالي رو گونش بود وقتي مي خنديد و من تو عالم بچگي ام مي تونستم قشنگيشو بفهمم و يواشكي يواشكي حسودي كنم!
اون چال هنوزم هست اما ديگه لبي نيست كه بخنده، فقط يه جفت چشم مونده با يه نگاه ساكت كه حالا ديگه خيلي وقته نمي خنده....
اه پس چي شد اين اس ام اس كوفتي؟
*
چه عالمي بود؟! دلم الاسكا مي خواد، دلم اون مزه ها رو مي خواد! مهم نيست دارم تكراري حرف مي زنم. خوب تكراريه كه تكراريه. حتي تكرار هم گاهي لذت داره نه ابتذال. همه چي همه چي مي تونه استثنا داشته باشه!
*
چه عالمي، چه عالمي.... هر چي كردم از نا مردياش چيزي دستگيرم نشد. كاش گوشه داشت مي شد برم يه گوشش ساكت كز كنم، اما تو دايره اسيرم. نقطه ي اول همون نقطه ي اخره. درست مثل همه چي رو باختن. اخ كه چه سخته اين همه چي رو باختن.
و من منتظر اس ام اسي هستم كه هيچ وقت نمي اد. ادمي كه هيچ وقت نمي اد، روزي كه هيچ وقت نمي اد. از همه بدتر روزگاري كه هيچ وقت نمي اد....
*
خاطره ها، خاطره ها، خاطره هاي در هم و بر هم روزاي رفته! روزايي كه پارك نزديك خونه قشنگ ترين و دور ترين پارك دنيا بود. اون وقتا اگه سر و تهشو تنهايي مي رفتيم حتما گم مي شديم!!! چه كوچيك بود اون دختر كوچولو!
حالا پارك بزرگه كوچيك شده و دختر كوچيكه بزرگ.ا اي كاش پارك بزرگه بزرگ مي موند و دختر كوچيكه كوچيك!
بي خيال منتظر اس ام اسه نباش ، نمي اد.
پست نگار: م. رحيمي
Mary.rahimi.84@gmail.com