هوي هوي با تواما؟ به چي داري اين جوري نيگا ميكني ؟ به چي زل زدي؟ تا حالا خل و چل نديدي؟ تا حالا نديدي يك بدبخت ننه مرده مخش چت زده باشه؟ شت! مغزه ديگه زيادي داره ارور مي ده، قفل كرده. ? F8 توام دلت خوشه ها. تو رو خدا ما رو ببين با كي اومديم سيزده به در. تو كه از من تعطيل تري جونم. F8 ام ديگه افاقه نمي كنه ويندوزش اين جوري ام بالا نمي اد ، هنگ؟ نه بابا از اين حرفا گذشته كارش، ويندوز عوض كنم؟ اي بابا انگار خيلي از مرحله پرتيا! اينو بايد كلا اف ديسك كنم. . اما نه. بيخ ، حسش نيست. اووه كي مي ره اين همه راهووووو. ويندوز عوض كنم؟ بي خيال شو جون من! ما همين جوريشم وصله ي ناجور خلقتيم. اخ كه اگه مي دونستم كي به تو گفته تو يكي بلدي نيمه ي پر ليوان خالي رو هم ببيني يه حال اساسي بش مي دادم..... استغفرلا. بابا دم پر من نده. مثله بچه ادم برو يه گوشه بشين سرتو به كاراي خودت گرم كن. من يكي خودم كوچيكتم دربست. بي خيال ما شو. اوكي؟ چرا؟ تازه مي پرسي چرا؟ اينم پرسيدن داره اي كيو؟ به من نگو كه ظاهرم خيلي خوبه و معمولي. به من نگو هنوز مي شه اميد و ته چشام ديد. اميدو خيلي وقت پيش زن داديم رفت. خبرشو دارم خود ننه مرده اش الان داره زير بار بدبختي كمرش خم مي شه. اينووووو باش! اميد! به چي؟ به كي؟ اه ول كن بابا. من يكي بريدم. خسته شدم. ديگه نمي كشم. ديگه نا ندارم. بابا يكي پيدا نمي شه به اينا بگه من خيلي وقته از ايستگام رد شدم. تو رو خدا بذارين پياده شم. يكي به اين رانندهه بگه نگه داره. مگه زوره؟ بذارين من جامو بدم به يكي از اينايي كه سر پا واسادن بيچاره ها از وجنات و سكناتشون معلومه هنوز دلشون نمي خواد پياده شن. تو يكي ديگه جون مادرت وانستا اون گوشه با اون نگات نفسمو بند بيار! هي به من نگو " چشاتو باز كن، بهتر ببين ، هنوزم مي شه لا به لاي اين همه مترسك ور پلاسيده ي بو گندو تو اين همبونه ي كرم و كثافت و مرض ميون اين همه جغد و خفاش كور و كچل، تك و توك گل افتاب گردون پيدا كرد". تو يكي چييييييييييي؟ سكوت كن. مي دوني الان خيلي وقته كه هي به قلبم مي گم بابا احمق جون اين همه زدي چي شد؟ كجاي دنيا رو گرفتي؟ كي اومد بگه اقا دم شما گرم اين همه تحملت زياده؟؟؟ بيا و اقايي كن و يه چن وقتي بي خيال زدن شو! ببين از اين جفت چشا ياد بگير! ببين ديگه نمي بيينن، چشم اميدو مدتهاس از اسمون بريدن حيوونيا. يا اين گوشا. چيه مسخره مي كني؟ اينا هم از اين همه داد و فرياد و عربده و زنجموره ي اين خلق پر شكايت گريان، ملول شدنو و ديگه نخواستن از اين چرت و پرتاي صد من يه غاز بشنفن! اين قد دروغ دغل شنيدن كه اخرش يه روز لج كردن بي خيال شنيدن شدن هر چي ام زور زدم راضيشون كنم كوتاه بيان نشد كه نشد. به گوششون فرو نرفت اين گوشاي زبون نفهم ما! زبونمونم كه الكن شده شكر خدا اخه اين بد بختم هر چي شب و روز، روز و شب بيشتر طفره تقلا زد به هر ضرب و زوري شده حرفاي اين دله صاحاب مرده رو به گوش خلق الله فرو كنه بلا نسبت انگار ياسين به گوش خر مي خوند. اين بود كه اينم رفيق نيمه راه شد و ما رو با اين درد جگر سوز تنها گذاشت. اه شما ديگه چه جور جونورايي هستيد بابا يك كدومتون بگه من باس همين جا پياده شم......
پست نگار: م. رحيمي